Fragmenten Roder dan rood: 1  2  3  4  5  6  [7]

"...Een uur later zat ik er.

Weer op de groene bank, die zo hard was als de rug van een koe. Ik moest de neiging onderdrukken niet heen en weer te wippen, deels veroorzaakt door spanning, deels door speels genot dat de sterke vering met zich meebracht. Ik voelde me een klein kind in de buurt van deze grootse man. Ik begreep zijn geloof niet helemaal, maar zijn uitstraling en manier van doen, had mij hem in korte tijd diep leren respecteren.  

Hij zat tegenover me en keek me open aan, terwijl we een kop kruidenthee dronken. Ik durfde hem niet goed aan te kijken, bang dat hij misschien mijn gedachten zou kunnen lezen.

'Waarom is het leven altijd een gevecht tussen geluk en ongeluk?' Schroomde ik uiteindelijk te vragen na een korte stilte.

De man bleef even stil waarna hij met zachte stem antwoordde..."