Fragmenten Roder dan rood: 1  2  3  4  [5]  6  7

"...Ik maakte me zorgen om het wegblijven van Gedhun en maakte rechtsomkeer. Het bos kwam in zicht en ik had ineens lood in mijn schoenen om terug de grot in te gaan. Hoe ik ook probeerde om me het ultieme geluk voor te stellen, de brok in mijn keel werd alleen maar zwaarder. Kou en verlatenheid omarmden me in een fatale omhelzing. Zelfs de geur om me heen lieten de haartjes op mijn amen recht overeind staan.

De schreeuw die ineens naar de oppervlakte kwam in mijn brein, liet mijn hart een paar seconden stil staan en het schouwspel dat ik te zien kreeg maakte de brok zo zwaar dat misselijkheid me compleet overmande..."